Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα 23 Μαΐου 2011

8 συνηθισμένοι τύποι τραπεζικών υπαλλήλων



      Ελάτε τώρα που παρεξηγηθήκατε! Αφού όλοι τα ξέρουμε και τα έχουμε συναντήσει στη δουλειά μας.
      Αν κάποιος από τους παρακάτω τύπους δε σας θυμίζει τίποτα και παίρνετε όρκο ότι δεν τον έχετε συναντήσει ποτέ σας, μην ανησυχείτε: Πρόκειται για εσάς! Α χαχαχαχααχχα! Loser!! Α χαχααχαα!

Ο Μπουχέσας

    Ο άνθρωπος που φοβάται και το ίδιο του το πληκτρολόγιο. Παίρνετε όρκο ότι τον έχετε δει όταν φτάνει 2.30 να κάνει κρυφά το σταυρό του.
Κλασικές ατάκες:
"Πήραμε και τις δεκαεφτά υπογραφές που χρειάζονται στο έντυπο;"
"Ενημερώθηκε η διοίκηση για την ορθότητα της συναλλαγής;"
"Το δείγμα DNA του πελάτη είναι καλά φυλαγμένο στο ψυγείο;"

-Οκ, πάτα διαβίβαση, μην πατήσω εγώ τη σκανδάλη!

Για πλάκα: Βάλε στο στυλό που έχει στο γκισέ του για τους πελάτες, μελάνι που εξατμίζεται. Θα έχει αυτοκτονήσει μέχρι
τις 2.45.




Ο Εγκύκλωψ 

   Παρόμοιος με το Μπουχέσα αλλά αντί για φοβιτσιάρης είναι απλά τυπολάτρης. Αν μπορούσε θα κυκλοφορούσε με τις εγκυκλίους σε κουτάκι στο μέτωπό του όπως έχουν οι Ιουδαίοι την Παλαιά Διαθήκη.
   Ρώτησέ τον τι προβλέπει μια εγκύκλιος της οποίας τον κωδικό έβγαλες μόλις απ' τον κώλο σου και θα σου πει με τελείως φυσικό ύφος και την παραμικρή λεπτομέρεια. Για να παραβεί μια εγκύκλιο, έστω κι αν είναι για να εξυπηρετήσει τη γιαγιά του που τον ανέθρεψε, θα πρέπει να του κολλήσεις ένα περίστροφο στον κρόταφο. Η πλάκα με τη συγκεκριμένη κατηγορία είναι ότι, ακριβώς λόγω του ότι δίνει σημασία σε μικρολεπτομέρειες, του ξεφεύγουνε χοντρά λάθη που βάζουν σε τεράστιο κίνδυνο τον ίδιο και το κατάστημά του. Λίγο πριν βρίσει μια γριούλα που θέλει εκατό ευρώ γιατί δε δήλωσε την καινούρια της ταυτότητα, θα έχει κάνει κατάθεση 20.000 ευρώ σε λογαριασμό 22χρονης Ουκρανίδας που δηλώνει σερβιτόρα σε επαρχιακό καφέ μπαρ!


- Πες του για πλάκα: Πέρασέ το και υπογράφω εγώ κάποια στιγμή.



Ο Δε Bαριέσαι

    Θυμίζει συνεχώς το γυαλάκια από τη μεγάλη των μπάτσων σχολή που έκανε συνεχώς γκάφες. Όλοι κάνουμε λάθη αλλά αν θες να τα κάνεις πραγματικά μαντάρα, φωνάζεις αυτόν. Δεν είναι απλά ότι κάνει λάθη αλλά ότι συμπεριφέρεται με μια τέτοια εγκληματική ανεμελιά που σε ανατριχιάζει. Αυθαίρετες αναλήψεις, έλλειψη υπογραφών σε εντάλματα, καταθέσεις όπου λάχει παίζουν καθημερινά στο playlist του. Είναι ο αγαπημένος εχθρός των δύο παραπάνω κατηγοριών όχι μόνο λόγω της ανευθυνότητάς του αλλά και για το γεγονός ότι σχεδόν πάντα ο πούστης τη γλιτώνει!
 Πάντα τελευταία στιγμή θα μπουν οι απαραίτητες υπογραφές, θα επιστρέψουν τα λεφτά, θα πεθάνει ο πελάτης που θα του έκανε μήνυση, όλα τέλος πάντων θα είναι στην εντέλεια όταν θα έρθει η επιθεώρηση.

Πες του για πλάκα: Νίκο, απ' την επιθεώρηση έχεις χαιρετισμούς!


Ο Μονοδάκτυλος

    Συνάδελφος που μπήκε στην τράπεζα τουλάχιστον πριν το '90. Είδε για πρώτη του φορά υπολογιστή στα 44 και έκτοτε παλεύει να δαμάσει το θηρίο που έχει μπροστά του για οκτώ ολόκληρες ώρες τη μέρα. Το παρατσούκλι του βγήκε από το γεγονός ότι χρησιμοποιεί μόνο το ένα δάχτυλο για να πληκτρολογήσει ενώ, κλασικά, αν κάνει λάθος στην αρχή της πρότασης και βρίσκεται στο τέλος της, θα τη σβήσει ολόκληρη και θα την ξαναγράψει.

Πες του για πλάκα: Γιώργο, κάνε copy paste πριν κάνεις control print για να κάνουμε μετά back up το αρχείο. Μετά πατάς escape ελεύθερα....


O Κομάντο

  Ακραίο είδος λουφαδόρου με ειδικά skills, έτοιμος να αποκρούσει και το παραμικρό είδος δουλειάς. Είναι ικανός να κάνει κάλυψη-απόκρυψη ακόμα και σε κούτα με Α4 προκειμένου να αποφύγει την ανάθεση κάποιας εργασίας. Εκτός από την περίπτωση που θα χρειαστεί κάποιος να βγάλει φωτοτυπίες, όλες τις υπόλοιπες ώρες θα βρίσκεται στο δωμάτιο του φωτοτυπικού. Για ξεκάρφωμα αναλαμβάνει πάντα δύο δουλειές ταυτόχρονα ούτως ώστε αν του γίνει παρατήρηση για τη μία να ισχυριστεί ότι ήταν απασχολημένος με την άλλη.
    Αν τον παρατηρήσεις προσεκτικά θα διαπιστώσεις ότι τόση ώρα που κινεί το βλέμμα και τα χέρια του στο γραφείο στην ουσία δεν κάνει απολύτως τίποτα παρά μόνο μετακινεί πέρα δώθε έντυπα, τακτοποιεί χαρτιά και κουνάει το ποντίκι του υπολογιστή.

Πες του για πλάκα: Τίποτα απολύτως. Απλά αν τον βρεις νύχτα να διασχίζει το δρόμο σβήσε τα φώτα και πάτησέ τον. Αν παραείσαι χέστης για κάτι τέτοιο, απλά κάτσε δίπλα του για να μαθαίνεις.


Ο Pro-ιστάμενος

   Στο στρατό ήταν ο κλασικός λοχίας-γαμοσείρι. Μικρός έκανε πάντα αυτός α-μπε-μπα-μπλομ και τα κανόνιζε έτσι ώστε να βγαίνει ο ίδιος. Τη μέρα που έγινε προϊστάμενος η γυναίκα του βίωσε την καλύτερη σεξουαλική εμπειρία της ζωής της, που θα την ξαναζήσει όταν ο τζουτζούκος της γίνει εντεταλμένος.
    Ο pro-ιστάμενος είναι, όπως λέει και το προσωνύμιό του, pro δηλαδή επαγγελματίας. Θα αναλάβει ευθύνη μόνο όταν είναι για να ανεβεί στα μάτια του διευθυντή και να επιβληθεί στους υφισταμένους του. Λατρεύει να του μιλούν στον πληθυντικό, να τον αποκαλούν με το βαθμό κι όχι με το όνομά του και να αναθέτει μικροδουλίτσες (κοινώς να χώνει αγγαρείες) στην υφισταμένη του ή στην κοπέλα της πρακτικής που πατρικά αποκαλεί "κορίτσι" μου. Εννιά στις δέκα θα τον βρεις στο γραφείο του διευθυντή να "τα λένε" ή στο τηλέφωνο όπου μιλάει με τους "φίλους" του στη διοίκηση.

Πες του για πλάκα: Γιάννη, έρχεσαι λίγο που σε θέλω;



Ο Βετεράνος συνταξιούχος

      Ο χειρότερος όλων. Εκεί που περιμένεις να σε καταλάβει ένας άνθρωπος που έλιωσε στα ταμεία και δούλευε σε δύσκολες εποχές και με τις πιο αντίξοες συνθήκες, έρχεται και σε καψωνάρει με τον πιο απεχθή τρόπο. Τσατίζεται πάντα όταν του ζητάς ταυτότητα, ακόμη κι αν πήρε σύνταξη όταν εσύ ήσουν ακόμα σπερματοζωάριο, μπαίνει πάντα εκτός σειράς και τσακώνεται με τους πελάτες και πάντα έρχεται Παρασκευή μεσημέρι λίγο πριν το κλείσιμο για να κάνει τις δουλειές ενός ολόκληρου μήνα. Εννοείται ότι όσο δουλεύεις δε χάνει χρόνο να στα πρήξει για τη δική του θητεία στην τράπεζα με ύφος "είμαι ο Μελ και ήμουν κάποτε στρατιώτης".  
  Ίσως βέβαια ο άνθρωπος απλά να βγάζει τα απωθημένα του για τα τόσα χρόνια καταπίεσης ή απλά έχει απωθήσει την όλη φάση στο υποσυνείδητό του και δεν έχει συναίσθηση της σπασαρχιδοσύνης του αλλά και πάλι εσύ δε φταις σε τίποτα!


Πες του για πλάκα: το νουμεράκι σας;


Ο Μπόνο 

  Καλό και εργατικό παιδί, ενίοτε και λίγο κόλακας. Οι επικοινωνιακές του δεξιότητες είναι τόσο τραγικές που δε μπορεί να πουλήσει ούτε πιστωτική σε fashion victim. Το παρατσούκλι του το πήρε, όπως είναι φυσικό, από τα μπόνους. Όχι αυτά που παίρνει βέβαια αλλά από εκείνα που νομίζει ότι θα πάρει και γι' αυτό και επιδίδεται σε τέτοια υπηρεσιακά "ακροβατικά" που είναι να απορεί κανείς πώς δουλεύει ακόμα σε τράπεζα. Συνήθως κάνει τον κούριερ στους πελάτες για τα έγγραφα, δε χαλάει χατήρια σε κανέναν ό,τι -μα ό,τι- κι αν του ζητήσουν και στην επιθεώρηση τον ξέρουν όλοι με το μικρό του όνομα.
   Προκειμένου να πάρει το ειδικό μπόνους των teller, εφόσον είναι ταμίας, θα δουλέψει με τέτοια ταχύτητα και ζήλο που σπάνια θα κλείσει ταμείο χωρίς διαφορά. Όταν τελικά πάρει το ετήσιο μπόνους, που θα καλύπτει μόλις το ένα τρίτο του ποσού των ελλειμμάτων αυτού του μήνα, θα τους πρήξει όλους σε στυλ "στα' λεγα εγώ, φίλε" και θα συνεχίσει απτόητος τα ίδια καφριλίκια.


Πες του για πλάκα: Τα 'μαθες; Ο Δε Βαριέσαι πήρε κι άλλο μπόνους!

Τετάρτη 18 Μαΐου 2011

Τι τελικά εστί Teller


Ταμίας (Teller):
      Είδος υπαλλήλου που ευδοκιμεί σε δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες και καταστήματα. Συνήθως δεν έχει όνομα, ζωή και προσωπικότητα αλλά και να έχει δεν έχουν καμία απολύτως σημασία  για το μέσο άνθρωπο. Δεν είσαι σίγουρος αν τον ζηλεύεις ή τον λυπάσαι γιατί απ’ τη μια έχει σταθερή δουλειά αλλά απ’ την άλλη… μπλιαχ…
          Όσο συχνά και να τον βλέπεις και συναλλάσσεσαι μαζί του, δεν τον χαιρετάς στο δρόμο γιατί απλούστατα δεν τον αναγνωρίζεις. Λείπει ένα πολύ χαρακτηριστικό στοιχείο από την εμφάνισή του: Ο γκισές. Εξαιρούνται οι περιπτώσεις που έχεις μαλώσει μαζί του. Εκεί τον αναγνωρίζεις ακόμα και στο πιο σκοτεινό κλαμπ και με Σ/Μ ένδυση. 
Δεδομένου ότι δεν λειτουργεί -ακόμη- με κερματοδέκτη ή κάρτα, μπορεί μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παρευρισκομένων να σηκωθεί για να πάει τουαλέτα, να καπνίσει ή να φάει τυρόπιτα.                 Καθώς κανείς ποτέ δεν έχει ονειρευτεί να ακολουθήσει αυτό το  επάγγελμα -εκτός των μικρών παιδιών που νομίζουν ότι όποιος έχει στα χέρια του πολλά λεφτά είναι και πλούσιος- ο ταμίας συνήθως ονειρεύεται ότι βρίσκεται σε ένα τζακούζι γεμάτο όμορφες υπάρξεις ή ότι οδηγεί ένα πανάκριβο αυτοκίνητο, αν είναι δε γυναίκα συνήθως φαντασιώνεται ότι βρίσκεται σε ένα πολυτελές  σπα. Αυτή είναι και η κύρια αιτία των ταμειακών λαθών αλλά και βασική αρχή του Νόμου του Μέρφυ: Ότι αν δε θες να βρίσκεσαι εκεί που βρίσκεσαι συνήθως είναι γιατί δεν ταιριάζεις με το μέρος αυτό. Ως συνεπακόλουθο, αν δε θες να βρίσκεσαι εκεί που βρίσκεσαι, σύντομα θα πάρεις πόδι. 
Όμοια με τον καμεραμάν αισθησιακών ταινιών, το αντικείμενο εργασίας του είναι και το αντικείμενο του πόθου πολλών αλλά ποτέ του δεν απλώνει χέρι σε αυτό γιατί κινδυνεύει να χάσει τη δουλειά του. Σχεδόν ποτέ δε συστήνεται ως ταμίας αλλά πάντα ως δημόσιος- τραπεζικός- ιδιωτικός υπάλληλος, για ευνόητους λόγους. Κι έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα, σε λίγο λόγω κρίσης θα αντικατασταθεί με ομοιώματα που όντως λειτουργούν με κάρτα ή κέρμα και -πιστέψτε με- κανείς δε θα καταλάβει τη διαφορά.

Κυριακή 15 Μαΐου 2011

Κι άλλος Νόμος του Μέρφυ στο Γκισέ

Οι Βασικές Αρχές


- Τα λάθη γίνονται πάντα τις χαλαρές μέρες. 

- Τα περισσότερα λάθη γίνονται Παρασκευή. 

-... από τον ταμία που μένει εκτός πόλης και πρέπει να φύγει αμέσως μετά τη δουλειά.

- Όσο πιο εύκολη η συναλλαγή τόσο πιο πιθανό να γίνει λάθος.

- Η πιθανότητα ανακάλυψης του λάθους αυξάνεται όταν ο πελάτης έχει απομακρυνθεί από την τράπεζα.

- Όλοι έχουν ψιλά όταν έχεις κι εσύ. 

- Το πιο πολύτιμο και σημαντικό νούμερο στη δουλειά ενός ταμία είναι το μηδέν.

- Δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη αποτελεσματικός τρόπος για να μη σου παίρνουν το στυλό από το γκισέ.

- Η αξία και του πιο ασήμαντου εγγράφου πολλαπλασιάζεται αμέσως μόλις το ρίξετε στον κάδο απορριμμάτων.

- Ομοίως η χρησιμότητα ενός είδους εντύπου πολλαπλασιάζεται όταν αυτό έχει τελειώσει.

- Οι απατεώνες είναι πάντα γλυκομίλητοι και χαμογελαστοί.

- Το χιούμορ και το δίκιο του πελάτη είναι ευθέως ανάλογα με τα ποσά που διαχειρίζονται.

- Όσο μεγαλύτερο άδικο έχει ένας πελάτης, τόσο πιο αγενής είναι.




Έλλειμμα. 

Όχι το εθνικό. Αυτό είναι μια άλλη υπόθεση. Εδώ μιλάμε για το ταμειακό, την κατάσταση δηλαδή εκείνη όπου τα λεφτά του ταμείου είναι λιγότερα από το λογιστικό υπόλοιπο. Αποτελεί από μόνο του παράδειγμα εφαρμογής του Νόμου καθώς συμβαίνει σε ανθρώπους που πιάνουν κάθε μέρα εκατομμύρια κι όμως πολλές φορές καταλήγουν να μην πληρώνονται καν για τις υπηρεσίες τους. Ας δούμε λοιπόν πιο αναλυτικά τις περιπτώσεις αυτές:


- Η πιθανότητα να κάνετε έλλειμμα είναι μεγαλύτερη τις μέρες που σκέφτεστε ότι έχετε καιρό να κάνετε έλλειμμα.

- Θα κάνετε έλλειμμα πάντα όταν στα μαγαζιά έχει τις πιο απίστευτες εκπτώσεις.

- Η πιθανότητα να κάνετε έλλειμμα αυξάνει πάντα τις περιόδους που έχετε να πληρώσετε λογαριασμούς - ενοίκιο κλπ.

- Όταν έχεις πλεόνασμα δέκα έως είκοσι ευρώ και τα δηλώνεις αυξάνονται οι πιθανότητες να κάνεις έλλειμμα το ίδιο ποσό την επόμενη μέρα.

- Ταμειακά, το "θέλημα" απέχει από το "έλλειμμα" το πολύ δύο παραστατικά.

- Γραμματικά, η λέξη "θέλημα" απέχει από τη λέξη "έλλειμμα" όσο η βούρτσα από την π*&τσα.

- Το σύστημα ποτέ δεν κολλάει λίγο πριν κάνεις έλλειμμα.

- Όταν θα ψάχνετε το έλλειμμα των 2.5 ευρώ (που πιθανότατα τα έχετε δώσει στην καφετζού κ δεν το θυμάστε) θα σας τύχει έλλειμμα πολύ μεγαλύτερο.

- Όταν φοβάστε για έλλειμμα θα σας τύχει πλαστό. 

-Όταν προσέχετε για πλαστό θα σας τύχει έλλειμμα. 

-Όταν θα προσέχετε τα λεφτά σας σαν κόρη οφθαλμού θα σας τύχει απάτη με συνωνυμία με μόνη διαφορά το μητρώνυμο.  

- Όσο πιο μεγάλος είναι ο αριθμός του ποσού της συναλλαγής τόσο πιο αριστερά στο ποσό θα έχει γίνει ο αναριθμητισμός. 


Τρίτη 3 Μαΐου 2011

O όρος που θα μας απασχολήσει σήμερα είναι...





Τσελεμεντέμπριτι: Όρος που χρησιμοποιείται για κάποιον που έγινε διάσημος μέσα από εκπομπές μαγειρικής. Πρόκειται συνήθως για παίκτη reality τύπου Master/Top/Jedi/Gamaο Chef ή ώριμη κυρία-πρότυπο Ελληνίδας νοικοκυράς με φόντο ασορτί κουζίνα ή πρώην σεφ εστιατορίου με φωτογένεια που κρίμα είναι να χαραμίζεται στις κουζίνες. Ο/η τσελεμεντέμπριτι συνήθως κάνει μια σεμνή είσοδο στα τηλεοπτικά πράγματα, ντροπαλός και αφοσιωμένος στη μαγειρική του μέχρι να μπει εξώφυλλο στο πρώτο TV Zapping ή ανάλογο περιοδικό. Σιγά σιγά ξεθαρρεύει, αρχίζει να προσέχει το ντύσιμο και την κινησιολογία του/της και αρχίζει να χαμογελάει αισθητά περισσότερο στην κάμερα. 
Σχεδόν πάντα, το μυστικό της επιτυχίας ενός τσελεμεντέμπριτι δεν είναι αυτή καθαυτή η συνταγή αλλά ο τρόπος που την περιγράφει και την εκτελεί αργά και βασανιστικά, μέχρι να αρχίσει ο τηλεθεατής να μυρίζει το σωταρισμένο το κρεμμυδάκι ή τη σως από δεντρολίβανο και να χαϊδεύεται ασυναίσθητα μπροστά στην οθόνη. Είναι μια τελετουργία που μοιάζει με τις ταινίες πορνό: Το σενάριο και τα επιμέρους πλάνα μπορεί να μην είναι το κύριο θέμα αλλά πάντα υποσυνείδητα παίζουν τεράστιο ρόλο στην ευχαρίστηση που προσφέρει το εν λόγω θέαμα. 
Η στιγμή καταξίωσης φυσικά έρχεται με την έκδοση του πρώτου βιβλίου με συνταγές. Δε νοείται τσελεμεντέμπριτι τη σήμερον ημέρα που να μην έχει εκδόσει τουλάχιστον ένα ή δύο βιβλία μαγειρικής με θεματική ενότητα (συνταγές με μελιτζάνες, χ τρόποι να μαγειρέψετε μανιτάρια κλπ). Σχεδόν πάντα ο αριθμός των συνταγών ορίζεται από τον τύπο ν+1, όπως 100 και 1 συνταγές ή 40 και 1 λιχουδιές λες και δε μπορούν από την αρχή να γράψουν 101 ή 41. Ίσως στο συλλογικό ασυνείδητο των τσελεμεντέμπριτιζ (=πληθ) το βιβλίο τους μπορεί να συγκριθεί μόνο με τις Χίλιες και Μία Νύχτες και ουχί με κάτι κατώτερο.
Σχεδόν πάντα βέβαια από αυτές τις συνταγές οι περισσότερες δεν είναι πραγματοποιήσιμες είτε λόγω δύσκολης εκτέλεσης είτε λόγω του ότι τα υλικά είναι τόσο εξεζητημένα που πρέπει να τα κάνεις εισαγωγή από την Άπω Ανατολή μέσω Τουρκίας. 
Όσες πάλι φορές εκτελείται η συνταγή με επιτυχία, το φαγητό δεν τρώγεται ούτε υπό την απειλή όπλου. Αυτό γίνεται γιατί ή είσαι άσχετος από μαγειρική ή δεν ξέρεις να εκτιμάς την καλή κουζίνα, βλάχο! Άλλωστε, αν ίσχυε το αντίθετο, γιατί δεν έγινες κι εσύ τσελεμεντέμπριτι;

Παρόμοιοι όροι:

Σκυλέμπριτι: Διασημότητα από το χώρο της πίστας και του νυχτερινού θεάματος.
(βλ. Βέρα Λάμπρου)

Χαβαλέμπριτι: Άνθρωποι που έγιναν διάσημοι καριερίστες κάνοντας απλά και μόνο το χαβαλέ τους. 
(βλ. Ράδιο Αρβύλα, Θέμος κλπ)

Καλέ! μπριτι: Tηλεπαρουσιαστής-TV Persona  με εμφανή γκέη προσανατολισμό που ξεκινά μια πρόταση φωνάζοντας πάντα: "Καλέ!!" 
(βλ. μεσημεριανές εκπομπές, δίπλα από την κεντρική παρουσιάστρια)

Κωλέμπριτι: Διασημότητα του κώλου. Εναλλακτικά, γυναικείος κώλος που έγινε διάσημος μέσω φωτογράφησης σε ανδρικό περιοδικό.
(βλ. οποιονδήποτε κώλο της αρεσκείας σας)

Σαλέμπριτι: Διασημότητα που δεν άντεξε την πίεση αυτής της απάνθρωπης δουλειάς και "σάλεψε". Εναλλακτικά, άνθρωπος που φέρει οξεία ψυχική πάθηση, κοζανιστί "πέρπερα" και πουλάει την ψυχωσάρα του ως "θέαμα".
(βλ. Έφη Θώδη)

Λελέμπριτι: Διάσημος άνδρας, καλλιτέχνης ή παρουσιαστής που έκοψε τη 15η αναβολή του από το στρατό και παρουσιάστηκε επιτέλους στο ΣΕΜ Λαμίας, δίνοντας έτσι τροφή στα ΜΜΕ μέχρι την ορκομωσία τουλάχιστον. Θα μας ξανα απασχολήσει στα ΛΕΛΕ του, δηλ με το που θα απολυθεί.
(βλ. ζεν πρεμιέ ηλικίας 22-35 από όλο το χώρο του σταρ σύστεμ)


Τρίτη 26 Απριλίου 2011

Ο Νόμος του Μέρφυ στο Γκισέ - Ταμείο και Φλέρτ


(Ένα ακόμη κεφάλαιο της πονεμένης ιστορίας που λέγεται ταμείο).

Ταμείο και φλερτ

Ξέρω, ξέρω, δε φταις εσύ, εσύ θες απλά να είσαι ευγενικός με τον κόσμο, μη σε πούνε και μουρτζούφλη, ρίχνεις και κανένα χαμογελάκι να σπάσει ο πάγος, πολλή αποξένωση βρε παιδί μου, να μη μιλάμε κιόλας; 'Ντάξει, αφού σε παίρνει ρίξε και κανένα γλυκόλογο αλλά πρόσεχε γιατί ειδικά εδώ ο Νόμος καραδοκεί και μάλιστα οι τρυφερές στιγμές αμηχανίας είναι το φόρτε του!

- Ακριβώς τη στιγμή που θα χτυπήσεις το νούμερο του μοναδικού πελάτη που βρίσκεται μες στην τράπεζα, θα μπει μέσα στο κατάστημα μια πανέμορφη κοπέλα. 

- Όσο γρήγορα κ αν κάνεις, λίγο πριν τελειώσεις θα χτυπήσει το νούμερό της σε άλλο ταμείο. 

Λογιστική 

- Όσο πιο όμορφη είναι μια λογίστρια τόσο πιο πιθανό είναι να εξυπηρετηθεί από το διπλανό ταμείο. 

- Αυτό δεν ισχύει τις μέρες που κουβαλάει εκατόν πενήντα επικουρικά.



- Οι πιθανότητες να έρθει στο ταμείο σας μια όμορφη κοπέλα αυξάνονται όταν η κοπέλα αυτή είναι δεσμευμένη.

- Οι πιθανότητες να ζητήσετε εν αγνοία σας το τηλέφωνό της αυξάνονται όταν ο δεσμός της είναι εντός του καταστήματος.


- Πάντα όταν τυχαίνει να κάνεις ηλίθιες γκριμάτσες σε ένα μωράκι που κάθεται με τη μαμά του ή η μαμά του θα νομίζει ότι της την πέφτεις ή ο πελάτης στην πρώτη σειρά θα νομίσει ότι είσαι καθυστερημένος.



Καλημέρα 

- Όποτε τύχει και φωνάξεις «καλημέρα» σε κάποιον γνωστό που μόλις μπήκε στην τράπεζα, ο πελάτης που έχεις μπροστά σου θα σου απαντήσει: «Ε, είπαμε, καλημέρα!». 

- Αν πεις «καλημέρα» σε μια κοπέλα που μόλις μπήκε, με το απαραίτητο νάζι στη φωνή σου, ο παππούς που εξυπηρετείς εκείνη τη στιγμή θα νομίζει ότι το είπες σε εκείνο και θα σε περάσει για αδερφή. 


Γείτσες

- Όχι λίγο πριν ούτε λίγο μετά αλλά ακριβώς όταν σας έρθει να φταρνιστείτε θα έρθει πελάτης μπροστά σας. 

- Συνήθως ο πελάτης αυτός θα είναι η κοπέλα τον ονείρων σας. 

- Δε θα υπάρχει χαρτομάντιλο σε ακτίνα τουλάχιστον τριών ταμείων.


Και για το τέλος...

- Οι λογαριασμοί εν ακινησία είναι σαν τις σχέσεις από απόσταση. Όταν είναι γεμάτοι, με το πέρασμα του χρόνου τοκίζονται. Όταν όμως είναι άδειοι, όσο περνάει ο καιρός, αδειάζουν περισσότερο.

                                                        Παλιά Κινέζικη Παροιμία 
                                                                                          (ή καινούρια ελληνική παπαριά, all rights reserved)

Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

Σελίδες κοινωνικής (πη)δικτύωσης.


Εδώ και λίγο καιρό το avatar μου φιγουράριζε σε κάποιες σελίδες κοινωνικές δικτύωσης, όπως ευγενικά λέμε τα γαμωsite. Λίγο η αλλαγή πόλης και η έλλειψη κονέ, λίγο ο χειμώνας και το ίντερνετ στο σπίτι, έμπαινα και χάζευα να περάσει η ώρα. Φυσικά το τελευταίο που σου κάνει όρεξη εκεί μέσα είναι να φλερτάρεις. Λίγο τα άκυρα προφίλ, τα -αηδιαστικά πλέον- facebοokόχειλα που είναι παντού και η γενικότερη θλίψη που σου προκαλεί η ιδέα ότι "τώρα εγώ σερφάρω για να γαμήσω-και μάλιστα με απόλυτη αποτυχία", αποφασίζεις γρήγορα γρήγορα να κλείσεις το pc και να επιδοθείς επί ώρες σε αυτό που έκανες, πριν χρόνια, τα βράδια που η τηλεόραση δεν είχε τίποτα, οι φίλοι σου είχαν τις κλειστές τους και η γιαγιά σου δεν είχε msn: Να κοιτάς το ταβάνι μέχρι να βγάλει εικόνες και μουσικές...

Αλλά είναι ήδη 2011 και το ταβάνι πλέον δε βγάζει απολύτως τίποτα ό,τι κι αν πιεις. Οπότε αναγκαστικά καταλήγεις στο διαδίκτυο...

Μετά από εκτενή έρευνα, λοιπόν και με καθαρά επιστημονική συνείδηση, έχω πρόχειρες μερικές συμβουλές για τους χρήστες σελίδων κοινωνικής δικτύωσης και μάλιστα δωρεάν (αν ενδιαφέρεστε να γνωρίσετε κάποιον από τους κάτωθι εμφανιζόμενους παρακαλείσθε να επικοινωνήσετε με τη διεύθυνση του blog):


Γυναίκες


-Κόφ' το πια με τις δήθεν σέξυ πόζες! 



 Αφού δεν το' χεις και μόλις σου αρχίσουμε διάλογο για τα περαιτέρω θα μας το γυρίσεις σε κορίτσι του μπαμπά και της μαμάς, τι το θέλεις; Μην το ξεκινάς καν!

-Βάλε το όνομά σου, έστω το μικρό. 

Τα ζουζούνα, μπουμπούκα, ψιψίνα και τα συναφή κομμένα! Και κόψε και τα κωλο-υποκοριστικά! Είναι ότι και ο υπερθετικός βαθμός για τους άντρες! Θα σου άρεσε να τα φτιάξεις με τον PavlarasXL, Katerinoulini;

-Βάλε μια δική σου φωτογραφία!

Εκτός πια κι αν η Αντζελίνα Τζολί και η Μόνικα Μπελούτσι έχουν βαρεθεί τους άντρες τους κι έχουν κάνει καμια σαρανταριά προφίλ στο zoosk με διαφορετικά ονόματα μπας και βρεθεί χριστιανός να τις πηδήξει! 


-Μη βάζεις κεντρική φωτό εκείνη που είσαι με την κολλητή σου. 



Εκτός αν δε σε χαλάει να την πέσω σ' εκείνη. Ή, ακόμα καλύτερα, αν θέλετε τρίο. Οκ, έτσι το δέχομαι (ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ όχι εσείς της φωτογραφίας!! WTF??).

-Ανέβασε αληθινές φωτογραφίες. 

Μην τις πετσοκόβεις στο photoshop, μην κρύβεις το σώμα σου, μη βάζεις μόνο εκείνη από το γάμο της ξαδέρφης σου που ήσουν, ομολογουμένως, μουνάρα. Αν δεν αντέχεις τη διαδικτυακή απόρριψη, που να δεις τη φάτσα μου όταν σε αντικρύσω σε real life σκηνικό!

-Όχι άλλα ρητά για τον έρωτα και τη ζωή!! 

Τα' γραφες τόσα χρόνια στο θρανίο σου και στην τσάντα σου, τα' στελνες σε μηνύματα, τα' γραφες στο τετράδιο που μου έδινες για να αντιγράψω τις σημειώσεις σου στο πανεπιστήμιο, δεν τα βαρέθηκες πια;;; Και σταμάτα να βάζεις καρδούλες όπου κι όποτε σου κάτσει!




Άντρες

-Μάθε ορθογραφία! 

Ακόμα και στα greeklish που έχουν αυθαίρετους κανόνες γραφής καταφέρνεις να τα κάνεις πουτάνα! Ise poli omorfi/ exis poli orea matia/ na su doso to kinito mu. Να βρίζεις τους μετανάστες ξέρεις όμως, paliokagkoura!

-Βγάλε μια φωτογραφία της προκοπής!




Σε βλέπει κόσμος, σουλουπώσου, χαμογέλα λίγο βρε παιδάκι μου! Πήγες και μου κότσαρες τη φωτογραφία που έβγαλες για να τεστάρεις την κάμερα του κινητού όταν το πήρες, με το φανελάκι το εκρού απ' τη μπίχλα, το μαλλί πιο πουτάνα κι απ' τη Μέση Ανατολή και ύφος κατάδικου και μετά μου λες ότι δε σου κάθεται και καμία; Nαι ρε, μυστήριες αυτές οι γυναίκες!

-Μην την πέφτεις αποκλειστικά σε κοπέλες μέχρι 21 το πολύ, αδύνατες και με τσοντοφωτογραφία στο προφίλ. 


Γιατί;

α) Είσαι ο τριακοστός πέμπτος αυτή τη βδομάδα που θα της γράψει ise thea, thes na gnoristume? Mitsos και η ουρά μεγαλώνει,
β) κατά 99% έχουν γκόμενο και απλά έφτιαξαν το προφίλ για να τον πικάρουν και
γ) αν μπορούσες να βγάλεις πραγματικά τέτοιο γκομενάκι, πιστεύεις ότι θα 'σουν εδώ τώρα; Φιλικά ε, μη στραβώνεις.

-Μη βάζεις φωτογραφίες αντρών μοντέλων από περιοδικά. 




Κάνει μπαμ ότι δεν είσαι εσύ αυτός -εκτός αν έχεις κινητό με ενσωματωμένο συνεργείο φωτογράφησης και κολλητό σκηνοθέτη και σ' έβγαλε έτσι- και, πίστεψέ με, δε θες να γίνεις ρόμπα όταν το πιπίνι που ψήνεις μια βδομάδα τώρα τελικά δεχτεί να συναντηθείτε. Άντε, οι γυναίκες έχουν και μια έμφυτη ανασφάλεια/συστολή και το κάνουν, εσύ τι μου ντρέπεσαι, κοτζάμ άντρας; 
Άσε τη μπάκα ελεύθερη να πιάσει το φυσικό της χώρο, ρίξε και το χαμόγελο του γόη που κάνει τη μαμά σου να φουσκώνει από καμάρι και να πα' να γαμηθούνε όλοι!



-Κοφ' το επιτέλους με την κλάψα! 


Είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ γυναικεία υπόθεση! Ακόμα δεν το 'μαθες, 27 χρονώ γάιδαρος; Καμιά δε θα σ' αγαπήσει επειδή της το ζητάς ή επειδή καμιά άλλη δε σ' έχει αγαπήσει μέχρι τώρα. Εδώ εσύ ο ίδιος δε γουστάρεις τον εαυτό σου, πώς περιμένεις να σε γουστάρουν οι άλλοι; Κάνε λίγο, πώς το λένε να δεις...Α ναι! Self promotion! Και πέτα επιτέλους τα cd των ΠΥΞ ΛΑΞ!!

-Σκέψου πριν γράψεις κάτι. 

Αν ακούγεται κρύο, πιθανόν είναι κρύο. Αν ακούγεται κλισέ, πιθανόν είναι κλισέ. Αν ακούγεται πρόστυχο ...πιθανόν είναι ξενέρωτη η γκόμενα. Αν δεν το' χεις το σπρέχεν μην το ζορίζεις, πες το απλά κι ό,τι γίνει. Και φυσικά μην είσαι τρόμπας και το γράψεις δημόσια! Μηνυματάκι, τουλάχιστον να γίνεις ρόμπα μόνο στο πρόσωπο.


Συμβουλές προς τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Αν θες να βγάλεις λεφτά, βάλε διαφημίσεις. Το πολύ πολύ κάνε premium λογαριασμούς με συνδρομή αλλά μέχρι εκεί. Eίναι δυνατόν να μου ζητάς λεφτά ακόμη και για να στείλω ένα απλό μήνυμα; Δηλαδή για να καταλάβω, φτιάχνεις ένα site που πρέπει να πληρώσω α) για να εμφανίζεται το προφίλ μου, β) να μπορώ να φλερτάρω, γ) να μπορώ να δω άλλα προφίλ και δ) να δω αν με γουστάρει κάποια; Δεν ξέρω αν στο σφύριξε κανένας κολλητός σου αλλά υπάρχει site όπου τα κάνεις αυτά τζάμπα. Πώς το λένε;


Τα-ράαααν!!!!



Τρίτη 12 Απριλίου 2011

Μέσα στην τσέπη των άλλων.

         Αν κάτι μου έμαθε αυτή η άχαρη δουλειά που κάνω τόσα χρόνια, είναι ότι το χρήμα δεν ονομάζεται τυχαία ρευστό. Το χρήμα είναι φτιαγμένο για να ρέει. Το μετρητό πρέπει να κυλάει όπως κυλάει η ζωή. Η βαθύτερη ουσία του χρήματος είναι να αλλάζει χέρια, να μας παρέχει αγαθά, να καλύπτει ανάγκες και να μας προσφέρει τη ζωή στο ακέραιο.       
              To χρήμα είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να μην έχει όνομα, καταγωγή, προσωπικότητα, αδυναμίες. Είναι, με λίγα λόγια, φτιαγμένο για όλους. Είναι σοφή εφεύρεση το χρήμα κι ας το βρίζουν πολλοί, εμπλέκοντας σε αυτό τις εμπάθειες και τις ανθρώπινες αδυναμίες που το συνοδεύουν. Τόσα χρόνια το μετράω, το κρατάω στα χέρια μου, κατέχω μια ολόκληρη περιουσία κάθε μέρα μέχρι τις 2.30 το μεσημέρι και μετά το αφήνω να ησυχάσει, πάω σπίτι μου και κοιτάω τη ζωή μου. Και το άλλο πρωί τα ίδια. Ποτέ δε με συγκίνησε, ίσα ίσα που το σιχαινόμουν γιατί είναι το πιο βρώμικο πράγμα στον κόσμο. Πιο καθαρά χέρια έχει ένας εργαζόμενος σε γκαράζ από έναν ταμία. Και σας πάω στοίχημα.
         Τόσα χρόνια όμως έμαθα να διαβάζω τους ανθρώπους μέσα από τα βιβλιάριά τους. Βλέπω νέο παιδί, με "φρέσκο" βλέμμα και μαντεύω ότι ήρθε να πάρει το επίδομα ανεργίας. Θα το σηκώσει όλο, θα το ξοδέψει σε λίγες μέρες και προς το τέλος του μήνα θα κάθεται σπίτι για οικονομία. Τον άλλο μήνα πάλι το ίδιο, εκτός αν βρει κάτι στο μεταξύ και το πετύχω σερβιτόρο σε κάποια καφετέρια κι όλο κάτι θα μου θυμίζει. 
           Βλέπω τύπο μεταξύ 45-50 με χαρτοφύλακα, handsfree και σκοτεινό βλέμμα και ξέρω ότι είναι επιχειρηματίας. Μακριά από τα όνειρα που έκανε στα 20 και την όρεξη που είχε στα 30, έχει γίνει πια ένας σκλάβος του ίδιου του του χρήματος κι ας τον φωνάζουν πόσοι άνθρωποι αφεντικό. Η ζωή του είναι  η κάλυψη της επόμενης επιταγής, πληρωμές και οφειλές που ούτε κι ο ίδιος πια ελέγχει, τηλέφωνο ανοιχτό όλη μέρα και αριθμοί, πολλοί αριθμοί. Η γυναίκα του τον έχει ξεχάσει, τα παιδιά του τον θυμούνται μόνο όταν θέλουν χρήματα. Χρωστάει το αυτοκίνητό του, την επιχείρησή του, ούτε το όνομά του πια δεν είναι δικό του. Και γι' αυτό δεν ξέρει αν πρέπει να νιώθει αρχηγός ή μαλάκας. Και γυρνάει συνήθως και στα δύο...
            Βλέπω ηλικιωμένους με σκαμμένα πρόσωπα, ταλαιπωρημένους κι όμως χαμογελούν. Έτσι έμαθαν, ξέρουν ότι το χαμόγελο δεν κοστίζει. Αυτό τους έσωσε σε δύσκολες εποχές, αυτό έχουν και τώρα για όπλο. Πάντα θα τους θυμίζεις κάποιο εγγόνι τους, πάντα θα θέλουν να αφήσουν κάτι "για έναν καφέ", πάντα θα σε κάνουν χώμα με τη γαλήνη τους. 
             Βλέπω κορίτσια από λογιστήρια, σπιρτόζικα, κυρίες με πέντε πιστωτικές που μόλις ήρθαν από ψώνια, βλαχοκυριλέδες με κινητό μισού μηνιάτικου, βαριεστημένοι φοιτητές, πανικόβλητοι γονείς φοιτητών, κάθε καρυδιάς καρύδι...
          Kι είναι κι εκείνος...
          Εκείνος ο παππούς ο ετοιμόρροπος, που φοράει τα ίδια ρούχα από τότε που τον είχα πρωτοδεί, με ένα βηματισμό που θυμίζει ρομπότ με τελειωμένες μπαταρίες και το φετίχ του στο χέρι, ένα βιβλιάριο (το λιγότερο) ή έγγραφα από το τμήμα επενδυτικών. Ποτέ δεν έχει κάτω από τετραψήφιο ποσό στο λογαριασμό του, σπάνια βλέπεις ανάληψη όταν κάνεις ενημέρωση, η οσμή του είναι μυστήρια, σαν να ζει μονίμως σε ντουλάπα και το βλέμμα του είναι παγωμένο, αυστηρό, χωρίς ζωή.
Η μόνη στιγμή που κάπως λάμπει η ματιά του και κυλά λίγο αίμα στις φλέβες του είναι όταν μετρά λεφτά ή όταν εξετάζει το βιβλιάριό του. Μαζεύει όση ζωή του απομένει και υπολογίζει πόσα κέρδισε, πόσα έχει και πόσα ακόμα του μένουν για τον επόμενο στόχο. 
Αν και κανείς δεν το δέχεται, εν τούτοις όλοι μπορούμε να δούμε στα μάτια κάποιου ανθρώπου τη ζωή που έχει ζήσει. Κι εγώ στα μάτια αυτού του γέρου δε βλέπω φίλους αγαπημένους. Δε βλέπω γυναίκες να του λένε ξέπνοα "σ' αγαπώ", δε βλέπω ήλιο και ηδονές. Δε νιώθω κρασί, άνοιξη, δροσιά. Βλέπω γραφεία, χαρτιά με υπολογισμούς, χειμώνες, μια γυναίκα νεκροζώντανη δίπλα του, χοντρά κοκκάλινα γυαλιά, μίσος. Βλέπω ρούχα παλιά, τριμμένα, καμπούρα και δάχτυλα παραμορφωμένα να κάνουν αυτό που τόσα χρόνια προστάζει ο αφέντης τους. Να μετρούν. Και να σφίγγουν. 
      Πολλές φορές οι γέροι αυτοί βρίζουν με υποχθόνιο μίσος, όταν δεν τυγχάνουν του σεβασμού που περιμένουν. Τσατίζονται όταν κάτι θίγει την περηφάνια τους, έστω κι αν είναι κάτι αστείο και ασήμαντο. Δε βλέπουν στον καθρέφτη τον κουρελή ζητιάνο που βλέπεις εσύ, όχι. Βλέπουν κάποιο βασιλιά, μπορεί και θεό, μακριά από ανθρώπινες αδυναμίες, πανίσχυρο σε έναν κόσμο σάπιο σαν το ξεψυχισμένο δέρμα τους. Και την ηρεμία στη φωνή σου τη δέχονται σαν υποταγή, όχι σαν οίκτο και λύπηση. "Εσύ νεαρέ νιώθεις ακόμη, ζεις, είσαι φτωχός, δεν ξέρεις από λεφτά. Χαίρεσαι ακόμη, αδύναμε πιτσιρικά και πονάς. Εγώ όχι", σου λένε με τα μάτια τους. "Εγώ είμαι άφθαρτος". 
Και θες να του πεις του σκατόγερου, εσύ ο τιποτένιος ταμίας ότι το χρήμα πρέπει να κυλά, όπως κυλούν τα χρόνια. Γιατί όσοι βιάζονται μπορεί να ξοδεύουν πολλά αλλά κι όσοι αργούν πεθαίνουν πάμπλουτοι και στερημένοι. Πιο στερημένοι από εκείνους που πραγματικά στερούνται. Γιατί εκείνοι δεν έχουν επιλογή. Θες να του πεις ότι και κανένα ποσό δε θα πείσει το χρόνο να σταματήσει για να τον προλάβει αυτός. Ότι η ζωή τοκίζεται όσο την ξοδεύεις κι όχι όταν την κρατάς φυλακισμένη σε ένα βιβλιάριο.
Είναι πολλά που θες να του πεις. Αλλά στο τέλος τα ξεχνάς, του δίνεις το βιβλιάριο, τον βοηθάς να βγάλει και το διλεπτάκι που έχει κολλήσει στο τζάμι του γκισέ και δε βγαίνει και τον στέλνεις απο' κει που 'ρθε. Όλοι, για ξεχωριστό λόγο ο καθένας τους, τον θέλουν μακριά τους. Ακόμα και ο ίδιος ο θάνατος...