Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Σκέψεις Φθινοπωρινού Λυρισμού

Έφτασε λοιπόν και το φθινόπωρο με τα ωραία χρώματα και τη γλυκιά μελαγχολία. Κοιτάζεις με νοσταλγία τις καλοκαιρινές φωτογραφίες στο facebook -παπάρια, κάναν κώλο κοιτάς να βρεις- και βγάζεις σιγά σιγά τις ζακέτες και τις κουβερτούλες από την ντουλάπα. Στο μεταξύ υπάρχουν και οι ξαφνικές μεταπτώσεις του καιρού οπότε μπορεί να κοιμηθείς με κουβερτούλα το βράδυ και να ξυπνήσεις μπλιόντα (κοζανίτικο, σημαίνει μούσκεμα) στον ιδρώτα αλλά μπορεί και να κοιμηθείς με το μποξεράκι και να ξυπνήσεις στο σκηνικό από το "Βαρομετρικό Χαμηλό", δίπλα στο Σταλόνε.
Στη δουλειά, πάλι, δε συμβαίνει απολύτως τίποτα. Ο Σεπτέμβρης, άλλωστε, γνωστός για την αδράνειά του, θεωρείται από τους πιο χαλαρούς μήνες. Εσύ όμως -ναι ρε σε σένα μιλάω!- που έχεις να πληρώσεις την εφορία σου ή οτιδήποτε άλλο μην κάνεις την ίδια μαλακία που κάνετε όλοι κι έρθεις τις δυο τελευταίες μέρες της προθεσμίας! Ρε, δεν πάτε καλά! Μπορείτε να έρθετε ΟΛΟ ΤΟ ΜΗΝΑ να τελειώσετε με τις υποχρεώσεις σας σε δέκα λεπτά κι αντ' αυτού, έρχεστε τελευταία μέρα, στιβάζεστε σαν πρόσφυγες σε καΐκι, νευριάζετε και μετά σας φταίμε κι εμείς "του δημοσίου". Λοιπόν ε, στο λέω για τελευταία φορά: ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΗΜΟΣΙΟ!! Και μη ρωτήσεις από πότε, εδώ και δέκα χρόνια είμαστε ΑΕ οπότε πάρε το υφάκι "εγώ σας πληρώνω" και κούμπωσέ το στη σούφρα σου. 
Εν τω μεταξύ η κατάσταση με τα οικονομικά της χώρας έχει γίνει ανέκδοτο. Είναι το τρίτο φθινόπωρο που λέμε "καλά ε, αυτός ο χειμώνας θα είναι ο δυσκολότερος όλων" ή "δε μπορεί, τώρα θα χρεωκοπήσουμε, πόσο ν' αντέξουμε". Και βλέπεις κανονικά να παίρνουμε τα γαμοδάνεια, να τρέχουμε σα μαλάκες να πληρώσουμε τα χαράτσια μη μας μαλώσουνε τα αφεντικά μας και μετά να μας φταίνε οι Πακιστανοί, οι Εβραίοι και οι Φρουροί της Ιερής Λόγχης (από τους πιο εμπνευσμένους τίτλους του Λιακό). Μοιάζει η Ελλάδα σαν εκείνες τις γριές που όλο είναι να πεθάνουνε και λες "τίναχ'τα μαρή, δε μας λυπάσαι;" κι όλο τη σκαπουλάρουνε και ζούνε δυο ζωές ακόμα στα καπάκια. Ναι αλλά δεν είναι ζωή αυτή, μαντάμ. Όλο κρεβάτι και φάρμακα, βαρεθήκαμε να σου αλλάζουμε τα σλιπάντ. Ή κακάρωσ' τα ή πάρε στουπί και μολότωφ και κάν' τα μουνί όλα. Αλλιώς μούγκα και βάλε αντένα, αρχινάει το τούρκικο. 
Άλλη παπαριά αυτή. Πάνω που λες γλιτώσαμε από τη Ζωή της άλλης και τα υπόλοιπα διαμάντια της μικρής οθόνης, σου σκάνε άλλα, χειρότερα και σε μια γλώσσα που μοιάζει να λέει "σιχτήρ, τσογλάν, τζερεμέ χανούμ!". Όχι φιλαράκι, δεν είμαι εθνικιστής ή κάτι τέτοιο αλλά κάτι τέτοια βλέπουνε αυτοί και αρχίζουν για οργανωμένα σχέδια εξόντωσης του ελληνικού λαού (που κατά τ' άλλα δε μασάει τ' αρχίδια του) και του ελληνικού πολιτισμού (γιατί πριν τα τούρκικα σήριαλ, όλοι μελετούσαμε Ηράκλειτο τα απογεύματα) και ξεκινάνε τα "πατριωτικά". Πατριωτικά που λέει ο λόγος δηλαδή, γιατί όλο με τους αλλοδαπούς και τους αριστερούς τα έχουνε, κανέναν πασόκο, κανέναν δωσίλογο, κανέναν επαγγελματία ανθέλληνα ούτε κατά διάνοια να πάνε να του σμπαραλιάσουν το γραφείο και να του ανοίξουν το κεφάλι, γιατί άραγες; 
Τέλος πάντων, είναι από εκείνα τα (άν)αρθρα που αν συνεχίσω να γράφω θα με πάρει το πρωί οπότε εδώ κάπου βάζω τελεία. Καλή σας νύχτα, καλό ξημέρωμα και φιλιά στο Καρπενήσι που μας ακούει (τόινκ)!